Een autoverzekering, reisverzekering of inboedelverzekering vergelijken lijkt eenvoudig. Je vult enkele gegevens in, krijgt een ranglijst te zien en kiest uit de bovenste resultaten. Toch is het verstandig om eerst een andere vraag te stellen: hoe komt die ranglijst eigenlijk tot stand?
Niet iedere vergelijkingssite werkt namelijk op dezelfde manier. De selectie van verzekeraars kan verschillen, net als de manier waarop de resultaten worden gesorteerd. Ook kunnen er commerciële afspraken bestaan tussen een vergelijker en verzekeraars. Dat hoeft een vergelijking niet direct onbruikbaar te maken, maar als consument wil je wel weten welke belangen een rol spelen.
Een vergelijking bevat niet altijd de hele markt
Een belangrijke misvatting is dat een vergelijkingssite automatisch alle beschikbare verzekeringen laat zien. Dat is lang niet altijd het geval.
De Autoriteit Financiële Markten adviseert consumenten zelfs om meerdere vergelijkingssites te gebruiken. Verschillende sites hanteren namelijk hun eigen vergelijkingsmethode en kunnen andere aanbieders of prijzen tonen.
Kijk daarom voordat je een verzekering kiest welke verzekeraars daadwerkelijk zijn meegenomen. Een vergelijking van twintig aanbieders geeft nu eenmaal een ander beeld dan een vergelijking waarbij slechts vijf verzekeraars meedoen.
Dat betekent niet dat de grootste vergelijking automatisch de beste is. Het belangrijkste is dat duidelijk wordt gemaakt wat er wel en niet wordt vergeleken.
Hoe verdient een vergelijkingssite geld?
Een vergelijkingswebsite onderhouden kost geld. Er moeten gegevens worden verzameld, premies worden bijgewerkt en techniek worden ontwikkeld. Veel vergelijkers ontvangen daarom een vergoeding wanneer een bezoeker via hun website een verzekering afsluit.
Ook daar is op zichzelf niets vreemds aan. Het wordt vooral belangrijk wanneer de vergoeding invloed kan hebben op wat een consument te zien krijgt.
De AFM waarschuwt bijvoorbeeld dat sommige vergelijkingssites in een ranglijst uitsluitend producten tonen van aanbieders die betalen wanneer via de website een verzekering wordt afgesloten. De toezichthouder adviseert daarom om verder te kijken dan alleen de eerste resultaten.
Controleer dus of een website uitlegt hoe zij geld verdient. Wordt er per afgesloten verzekering betaald? Worden bepaalde verzekeraars prominenter weergegeven? En worden ook aanbieders getoond waarmee geen commerciële overeenkomst bestaat?
Hoe duidelijker een vergelijker hierover is, hoe beter je de resultaten kunt beoordelen.
Kijk ook naar wie er achter de website zit
Niet alleen inkomsten kunnen een rol spelen. Ook eigendom is relevant.
Een vergelijkingssite kan volledig zelfstandig zijn, maar kan ook onderdeel zijn van een grotere financiële organisatie of een zakelijke relatie hebben met een verzekeraar. Dat hoeft niet automatisch te betekenen dat de vergelijking onbetrouwbaar is. Wel is het informatie die je als consument wilt kennen voordat je veel waarde aan een ranglijst hecht.
Voor adviseurs en bemiddelaars bestaan niet voor niets transparantieregels rond dergelijke relaties. Wanneer sprake is van bepaalde eigendomsverhoudingen met een verzekeraar, moet daarover informatie worden verstrekt voordat een verzekering wordt afgesloten.
Een goede gewoonte is daarom om even naar de pagina’s ‘over ons’, ‘werkwijze’ of ‘hoe verdienen wij geld?’ te kijken. Kun je daar nauwelijks vinden wie achter de website zit, dan is dat een reden om wat kritischer verder te zoeken.
De goedkoopste verzekering is niet automatisch de beste
Zelfs bij een volledig onafhankelijke vergelijking moet je oppassen dat je niet uitsluitend naar de eerste premie in het overzicht kijkt.
Een verzekering van €8 per maand kan aanzienlijk minder uitgebreid zijn dan een polis van €11. Denk aan verschillen in het eigen risico, maximale vergoedingen, uitsluitingen en aanvullende dekkingen.
Ook de AFM adviseert daarom niet alleen prijs, maar ook kwaliteit en voorwaarden te vergelijken.
Bij een autoverzekering kan bijvoorbeeld de keuze voor een schadehersteller verschil maken. Bij een huisdierenverzekering kunnen maximale jaarvergoedingen sterk uiteenlopen. En bij een reisverzekering is het belangrijk om te controleren welke activiteiten en bestemmingen daadwerkelijk zijn verzekerd.
Een ranglijst is dus vooral een startpunt.
Een onafhankelijke vergelijking moet uitlegbaar zijn
Volgens onafhankelijke vergelijker VerzekerIQ is vooral transparantie belangrijk.
“Een consument moet kunnen begrijpen waarom een bepaalde verzekering interessant is en welke partijen in de vergelijking zijn meegenomen. Als commerciële belangen bepalen wat iemand bovenaan ziet, wordt vergelijken al snel minder waardevol”, aldus VerzekerIQ.
Die kritische houding is nuttig bij iedere vergelijkingswebsite, ook wanneer een site zichzelf onafhankelijk noemt. Het woord ‘onafhankelijk’ zegt uiteindelijk minder dan de manier waarop een vergelijking daadwerkelijk wordt opgebouwd.
Vijf dingen om zelf te controleren
Wie een verzekeringsvergelijker gebruikt, kan met een paar controles al een beter beeld krijgen van de betrouwbaarheid.
Kijk eerst hoeveel verzekeraars worden meegenomen en of duidelijk wordt gemaakt welke aanbieders eventueel ontbreken. Controleer vervolgens hoe de website geld verdient en of commerciële resultaten herkenbaar zijn.
Bekijk daarnaast wie eigenaar is van de vergelijkingssite. Let ook op de sortering: staat de goedkoopste verzekering bovenaan of worden bijvoorbeeld dekking en voorwaarden meegewogen?
Tot slot is het verstandig dezelfde gegevens eens bij een tweede vergelijker in te vullen. Komen daar totaal andere verzekeraars of premies uit, dan is het de moeite waard om uit te zoeken waar dat verschil vandaan komt.
Vergelijkingssites kunnen veel werk uit handen nemen. Ze verzamelen informatie die je anders bij tientallen verzekeraars afzonderlijk zou moeten opzoeken. Maar een vergelijking is pas echt nuttig wanneer je weet hoe deze tot stand komt. Kijk daarom niet alleen naar nummer één in de ranglijst, maar ook naar de partij die de ranglijst heeft samengesteld.